دسته‌بندی نشده

«People We Meet on Vacation»؛ عاشقانه‌ای تازه با بازی درخشان بدر و بلیث

فیلم جدید نتفلیکس با عنوان «People We Meet on Vacation» که بر اساس رمان پرفروش امیلی هنری ساخته شده، با وجود تغییراتی نسبت به کتاب اصلی، اثری دلچسب و خوش‌ساخت است. موفقیت اصلی این فیلم بر دوش بازی ناب و شیمی بینظیر میان دو بازیگر اصلی، امیلی بدر و تام بلیث، قرار دارد که داستانی آشنا را به تجربه‌ای تازه و جذاب تبدیل می‌کند.

نکات کلیدی

  • فیلم «People We Meet on Vacation» نتفلیکس، اقتباسی از رمان پرفروش عاشقانه امیلی هنری در سال ۲۰۲۱ است.
  • هسته داستان حول محور دوستی عمیق و سفرهای سالانه پاپی (امیلی بدر) و الکس (تام بلیث) می‌چرخد که به تدریج پیچیده می‌شود.
  • شیمی بازیگری بین امیلی بدر و تام بلیث نقطه قوت مسلم فیلم است و باورپذیری رابطه را به اوج می‌رساند.
  • فیلم نسبت به کتاب اصلی تغییراتی داشته، به‌ویژه در لوکیشن‌ها و بخشی از طرح داستان، که ممکن است طرفداران کتاب را کمی آشفته کند.
  • فیلم از «ظاهر استاندارد نتفلیکس» رنج می‌برد و از نظر بصری اثر خاص و چشمگیری ارائه نمی‌دهد.
  • با این حال، فیلم با تکیه بر داستان سرایی قوی و اجرای بازیگران، نیاز به جلوه‌های ویژه یا عناصر پیچیده ندارد.
  • این اثر اثبات می‌کند که یک کمدی-عاشقانه ساده اما خوش‌ساخت می‌تواند در میان انبوه محتوای نتفلیکس بدرخشد.

شکستن کلیشه‌ها با یک عاشقانه ساده و عمیق

برخلاف تصور رایج که ژانویه زمان اکران آثار ضعیف در صنعت فیلم و تلویزیون است، فیلم جدید نتفلیکس با عنوان «People We Meet on Vacation» که در روزهای نخست سال ۲۰۲۶ منتشر شد، این افسانه را می‌شکند. این فیلم اقتباسی از رمان پرفروش و عاشقانه امیلی هنری است که در سال ۲۰۲۱ منتشر شد و اکنون به صفحه نمایش‌ها راه یافته است.

هسته داستان از همان ابتدا جذاب و تا حدی نوآورانه به نظر می‌رسد. پاپی، شخصیتی سرزنده و بی‌پروا، در نقطه مقابل الکس، فردی محتاط و مضطرب قرار دارد. این دو در دانشگاه با هم آشنا می‌شوند و سال‌های دوستی خود را با ماجراجویی و سفر به نقاط مختلف جهان سپری می‌کنند. آن‌ها عادت دارند هر سال یک هفته از تعطیلات تابستانی خود را حتماً با هم بگذرانند، اما با گذشت زمان و پیچیده‌تر شدن زندگی، این سنت زیبا نیز با چالش‌های بزرگی روبرو می‌شود.

نکته قابل تحسین فیلم، تأکید آن بر اهمیت عشق افلاطونی و دوستی عمیق است، حتی پیش از آن که پای عشق رمانتیک به میان بیاید. فیلم در نهایت به ژانر کمدی-عاشقانه وفادار می‌ماند، اما بخش عمده‌ای از روایت، صرف کشف و درک این دو شخصیت از یکدیگر و پذیرش بی‌قید و شرط هم می‌شود. این نوع نگاه، فراتر از قالب‌های تکراری رابطه عاشقانه می‌رود و عمق بیشتری به داستان می‌بخشد.

موتور محرکه فیلم: بازی درخشان و شیمی غیرقابل انکار

بدون شک موفقیت اصلی «People We Meet on Vacation» بر دوش بازیگران اصلی آن، امیلی بدر و تام بلیث است. بازی این دو چنان طبیعی و پر از جزئیات ظریف است که باور می‌کنی سال‌هاست یکدیگر را می‌شناسند. امیلی بدر در نقش پاپی درخششی مثال‌زدنی دارد و ثابت می‌کند که انتخاب او برای این نقش، انتخابی هوشمندانه و جسورانه از سوی نتفلیکس بوده است.

تام بلیث نیز پس از ایفای نقش‌های سنگین در آثاری مانند «بازی‌های گرسنگی: تصنیف پرندگان آوازخوان و مارها»، فرصت یافته تا در نقشی سبک‌تر و سرزنده ظاهر شود. بازی او در مرز بین جدیت و شوخ‌طبعی در نوسان است و به خوبی نشان می‌دهد که چطور دیوارهای دفاعی شخصیتش به آرامی فرو می‌ریزد. شیمی بین این دو بازیگر چیزی نیست که بتوان آن را ساخت یا تحمیل کرد؛ این موهبت به صورت طبیعی در صحنه‌ها جریان دارد.

این ارتباط قوی باعث می‌شود مخاطب به سادگی جذب سفر آن‌ها در سراسر جهان شود، در شادی‌هایشان سهیم باشد و دلنگران دعواها و دلخوری‌هایشان شود. وقتی این اجرای قدرتمند با روایت منحصربه‌فرد امیلی هنری از یک داستان عاشقانه ترکیب می‌شود، نتیجه نهایی محصولی است محکم و تاثیرگذار.

تغییرات نسبت به کتاب؛ چالشی برای طرفداران وفادار

طبیعی است که اقتباس سینمایی یک رمان ۴۰۰ صفحه‌ای به فیلمی کمتر از دو ساعت، مستلزم حذفیات و تغییراتی باشد. فیلم «People We Meet on Vacation» نیز از این قاعده مستثنی نیست و تغییرات قابل توجهی نسبت به کتاب اصلی دارد. این تغییرات عمدتاً مکان‌محور هستند و احتمالاً به دلایل عملی فیلم‌برداری در برخی لوکیشن‌های خاص رخ داده‌اند.

یکی از تغییرات بزرگ‌تر، حول محور نحوه رسیدن پاپی و الکس به مراسم عروسی دیوید (مایلز هایزر) می‌چرخد. این تغییرات ممکن است برای کسانی که کتاب را خوانده و به جزئیات آن وابسته‌اند، آزاردهنده باشد. با این حال، از دیدگاه یک بیننده عادی که کتاب را نخوانده، داستان کاملاً منسجم و بدون نقص به نظر می‌رسد و جای خالی چیزی احساس نمی‌شود.

نکته جالب توجه، حضور کوتاه و خنده‌دار لوسیِن لاویسکاوت (بازیگر نقش آلفی در سریال «امیلی در پاریس») است که مانند یک شیرینی خوشمزه در میان فیلم قرار گرفته و ممکن است تا حدی نارضایتی طرفداران کتاب را جبران کند. در نهایت، فیلم مسیر خود را با اطمینان طی می‌کند، حتی اگر با مسیر کتاب کاملاً هم‌خوان نباشد.

سادگی به عنوان نقطه قوت

فیلم از آنچه برخی «ظاهر همگون و استاندارد نتفلیکس» می‌نامند رنج می‌برد. از نظر بصری اثر خاص و خیره‌کننده‌ای ارائه نمی‌دهد و ساختار آن نیز چیز انقلابی به حساب نمی‌آید. اما صادقانه باید گفت که این فیلم اساساً نیازی به این گونه جلوه‌ها ندارد. قدرت «People We Meet on Vacation» در سادگی و تمرکز بر عناصر اصلی داستان‌گویی است.

این فیلم ثابت می‌کند که یک کمدی-عاشقانه می‌تواند تنها با انجام درست اصول اولیه و ارائه یک چرخش داستانی اصیل، در میان انبوه محتوای استریمینگ بدرخشد. تماشای آن در یک بعدازظهر تعطیل، در حالی که خود را در حال سفر تصور می‌کنید، می‌تواند تجربه‌ای کامل و رضایت‌بخش باشد. در دنیای پر از آثار پیچیده و پرزرق و برق، گاهی یک داستان ساده و خوش‌اجرا، همه چیزی است که مخاطب به آن نیاز دارد.

مشاهده بیشتر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا