وست کو: استارتاپ جدید مؤسسان توییتر و پینترست برای نجات ذهن و قلب انسانها

بیز استون، همبنیانگذار توییتر، و ایوان شارپ، همبنیانگذار پینترست، استارتاپ جدیدی به نام «وست کو» را راهاندازی کردهاند. این پلتفرم اجتماعی که با هدف مقابله با آسیبهای روانی شبکههای اجتماعی ۱۵ سال گذشته ایجاد شده، اپلیکیشنی به نام «تنگل» را به صورت محدود آزمایش میکند. وست کو موفق شده در دور سرمایهگذاری بذری خود ۲۹ میلیون دلار جذب کند.
نکات کلیدی
- وست کو استارتاپ اجتماعی جدید بیز استون (همبنیانگذار توییتر) و ایوان شارپ (همبنیانگذار پینترست) است.
- این شرکت به تازگی ۲۹ میلیون دلار در دور سرمایهگذاری بذری خود جذب کرده و اسپارک کپیتال سرمایهگذار اصلی این دور بوده است.
- محصول اولیه این استارتاپ، اپلیکیشنی به نام «تنگل» است که نسخه آزمایشی محدود آن از نوامبر گذشته در دسترس کاربران منتخب قرار گرفته.
- فلسفه شکلگیری وست کو، پاسخ به آسیبهای روانی و عاطفی ناشی از شبکههای اجتماعی در ۱۵ سال اخیر عنوان شده است.
- عملکرد اصلی اپ «تنگل» حول محور پرسش «قصد تو برای امروز چیست؟» و به اشتراکگذاری اهداف روزانه با دوستان طراحی شده است.
- هدف نهایی این اپ، کمک به کاربران برای «برنامهریزی آگاهانه، ثبت واقعیت روزمره و دیدن رشتههای عمیقتری که زندگیشان را شکل میدهد» است.
- بیز استون تأکید کرده که اپ «تنگل» ممکن است قبل از عرضه عمومی نهایی، تغییرات قابل توجهی را تجربه کند.
طلوع یک فلسفه جدید در شبکههای اجتماعی
ایوان شارپ، مدیرعامل وست کو، در توصیف انگیزه اصلی خود از تأسیس این شرکت، پرسشی عمیق را مطرح میکند: «چه چیزی میتوانم بسازم که شاید بتواند تنها بخشی از آن ویرانی وحشتناک ذهن و قلب انسان را که در ۱۵ سال گذشته به بار آوردهایم، برطرف کند؟» این سؤال، در واقع نقدی صریح به مسیری است که پلتفرمهای اجتماعی غالب در یک دهه و نیم گذشته طی کردهاند.
شارپ و همکارش بیز استون که هر دو از معماران اصلی دو غول شبکه اجتماعی یعنی توییتر و پینترست بودهاند، اکنون از موضعی کاملاً متفاوت به عرصه بازگشتهاند. آنها نه به دنبال ساخت یک رقیب مستقیم با فرمولی مشابه، که در پی ارائه پاسخی بنیادین به معضلاتی هستند که خود در شکلگیری آنها نقش داشتهاند. این رویکرد، وست کو را از همان ابتدا به پروژهای مفهومی و اخلاقمحور تبدیل میکند.
تنگل: از قصد روزانه تا کشف رشتههای زندگی
پاسخ اولیه وست کو به پرسش بزرگ خود، اپلیکیشنی به نام «تنگل» است. هسته مرکزی تجربه کاربری در تنگل، بسیار ساده اما قدرتمند به نظر میرسد: پرسیدن این سؤال که «قصد تو برای امروز چیست؟». کاربران تشویق میشوند تا اهداف و نیات روزانه خود را در این پلتفرم ثبت و با حلقه دوستان منتخب خود به اشتراک بگذارند.
این مکانیزم ساده، در نگاه اول شاید شبیه به یک برنامهریز یا جورنال دیجیتال باشد. اما تیم وست کو چشمانداز بزرگتری را دنبال میکند. هدف نهایی، فراتر از ثبت کارهای روزمره است. این پلتفرم قصد دارد با گردآوری این دادههای به ظاهر کوچک و روزانه، به کاربران کمک کند تا الگوهای بزرگتر، ارتباطات پنهان و «رشتههای عمیقتری» که مسیر زندگی آنها را میسازد، شناسایی کنند.
این فرآیند سهگانه «برنامهریزی با قصد»، «ثبت واقعیت روزها» و «دیدن الگوهای شکلدهنده زندگی»، فلسفه عملیاتی تنگل را تشکیل میدهد. این رویکرد، تمرکز را از «آنچه اتفاق افتاده» به سمت «آنچه قصد داریم اتفاق بیفتد» و در نهایت «چرا اینطور شد» تغییر میدهد.
جذب سرمایه کلان و مسیر پیشرو
علیرغم ماهیت مفهومی و هنوز در حال تکامل محصول، وست کو نتوانسته است سرمایهگذاران بزرگ را نسبت به ایده خود متقاعد کند. بر اساس گزارش فایننشال تایمز که با کنکاش در اظهارات مؤسسان، پروندههای نظارتی و آگهیهای استخدامی شرکت به این اطلاعات دست یافته، این استارتاپ موفق شده دور بذری قابل توجه ۲۹ میلیون دلاری را با هدایت اسپارک کپیتال جمعآوری کند.
جذب چنین سرمایه اولیه چشمگیری برای استارتاپی که هنوز محصولش به صورت عمومی عرضه نشده، نشاندهنده اعتبار بالای مؤسسان آن و همچنین جذابیت ایده محوری وست کو برای سرمایهگذاران خطرپذیر است. اسپارک کپیتال به عنوان لیدر این دور، سابقه سرمایهگذاری روی شرکتهای موفقی مانند تامبلر، فیور و اسکوئر را دارد.
با این حال، بیز استون به صراحت اعلام کرده که اپ تنگل در مسیر رسیدن به عرضه عمومی کامل، ممکن است تغییرات اساسی را پشت سر بگذارد. این نشان میدهد که تیم وست کو خود را متعهد به یک فرم ثابت نمیداند و حاضر است بر اساس بازخوردهای مرحله آزمایش محدود، در محصول خود بازنگریهای عمیقی انجام دهد.
آیندهای نامشخص در سایه غولهای صنعت
راهاندازی وست کو در شرایطی اتفاق میافتد که فضای شبکههای اجتماعی بیش از هر زمان دیگری اشباع و قطبی به نظر میرسد. از یک سو غولهای تثبیتشدهای مانند متا (فیسبوک، اینستاگرام) و تیکتاک حاکم بلامنازع میدان هستند و از سوی دیگر، پلتفرمهای تازهنفسی مانند بلوزکی و ماستودون در حال آزمایش مدلهای غیرمتمرکز و اجتماعمحور هستند.
در این میان، موضعگیری وست کو جالب توجه است. این استارتاپ نه به دنبال رقابت در جذب حداکثری کاربر با الگوریتمهای تهاجمی است و نه لزوماً خود را در اردوگاه شبکههای اجتماعی غیرمتمرکز قرار میدهد. تمرکز آن بر «سلامت دیجیتال»، «تفکر عمیق» و «تعاملات معنادار» در مقیاسی کوچک و کنترلشده است.
موفقیت یا شکست این مدل، پرسش بزرگ پیش روی صنعت خواهد بود. آیا کاربران خسته از هیاهو و سطحینگری پلتفرمهای فعلی، حاضرند به فضایی کوچکتر، آرامتر و مبتنی بر تأمل مهاجرت کنند؟ پاسخ به این سؤال، نه تنها آینده وست کو، که ممکن است نشاندهنده تمایلات جدید کاربران در عصر پسا-اوج شبکههای اجتماعی باشد.

